Hoe dééd jij dat dan?

Geplaatst op Geplaatst in Blog

De vraag slaat op mijn eigen ervaring met ontslag.
Nu, ruim 4 jaar later, ben ik blij met die vraag! Want dat betekent dat je nieuwsgierig bent naar een oplossing. Naar hoe anderen hier mee omgaan. Dat je tips wilt van anderen, die hetzelfde hebben meegemaakt.
 

Schaamte

Ik heb me lang geschaamd voor het feit dat ik van het ene op het andere moment moest vertrekken. Lag het aan mij? Na 16 jaar loyaliteit, het familiegevoel. Ik voel nog steeds wat het toen met me deed. Ik was boos, lamgeslagen en verdrietig. Zelfvertrouwen na deze boodschap: geen.

Een deelnemer in een outplacementtraject vroeg me een tijdje terug hoe ik verder ging. Mijn manier is uiteraard niet dé manier. Iedereen heeft een eigen pad.

Ik ging verder op geldingsdrang. Actiegerichtheid. Dóór.

Achteraf denk ik weleens dat mijn tempo toen wel erg hoog lag.

Ik wist heel goed wat ik niet meer wilde. En vroeg me af wat er overbleef. Het hielp mij om te focussen op dingen waar ik energie van kreeg. Waarin ik me verder wilde ontwikkelen. Hoe zou mijn loopbaan er dan uitzien. Wat had ik daarvoor nodig?

Mijn advies aan iedereen die in een soortelijke situatie terecht komt:

  • laat eerst het stof neerdalen zolang het nog dwarrelt. Dat heb ik niet genoeg gedaan.
  • Is het zicht weer helder? Kijk dan waar je naartoe wilt.
  • Luister naar kriebels, enthousiasme, het ‘dat-lijkt-me-wel-wat’ gevoel.
  • Onderzoek dat ook. Voer gesprekken.
  • Laat je niet afleiden door je omgeving of je ratio.
  • Blijf niet te lang hangen in iets waar je geen invloed meer op hebt.
  • Maak een plan. Kijk vooruit. En ga ervoor!

Er is zoveel meer dan die ene baan of werkgever. Uiteindelijk komt het goed. Linksom of rechtsom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *